Twee generaties,
één passie voor sport 

Hannie Spiering (bijna 75) uit Kesteren en Femke Spiering (23) uit Amersfoort zijn niet alleen close als familie, maar soms ook sportmaatjes van elkaar. Sporten verbindt generaties. Daar weten deze oma en kleindochter alles van…      

“Ik heb altijd al veel gesport. Vroeger deed ik fanatiek aan tennis. Toen de lange partijen té zwaar werden, ben ik gestopt. Daarna ben ik naar sportschool Juliën gegaan. Dat was 30 jaar geleden. Nu doe ik drie keer per week aan hardlopen, één keer yoga en ik fiets bijna elke dag”, vertelt Hannie. Femke is minstens zo sportief als haar oma. Sterker nog: ze heeft van haar liefde voor sport haar werk kunnen maken. Ze is professioneel atleet naast haar hbo-studie chemie. Femke doet aan wedstrijdzwemmen bij ZPC Amersfoort. “Ik zwem negen keer in de week en vóór deze training doe ik ook ‘n half uurtje landtraining. Dit is op het droge zwemmen. Daarnaast doe ik nog drie keer wekelijks kracht­training om écht de focus op kracht te leggen.” 

Hele familie in de weer   

De liefde voor sport ontstond al jong. Femke ging als vierjarig meisje mee met haar grote broer, die aan waterpolo deed. Ze deed wel eens een potje mee met de jongens en viel op door haar enorme snelheid in het water. Zwemles ging ook als een speer. Opa en oma stonden dan aan de kant om haar flink aan te moedigen. De vader van Femke – zoon van Hannie – is ook altijd sportief geweest, maar het ontbreekt hem tegenwoordig vooral aan tijd. Voor tennis en padel probeert hij wel altijd een gaatje te vinden. “In coronatijd hebben mijn oma en ik heel vaak samen hardgelopen,”vertelt Femke. “Dat kunnen niet veel mensen zeggen. Dit is wel heel bijzonder ja. Laatst hebben we nog een rondje van negen kilometer door het bos gerend. Zeker als mijn zwemseizoen is afgelopen, loop ik graag een rondje met oma mee.” Maar een rondje van een kleine tien is een eitje voor Hannie. Ze heeft in april van dit jaar namelijk nog even een halve marathon (21,1 kilometer) uitgerend!   

Alles lukt nog 

“Wat al dat bewegen me oplevert? Dat ik krachtig ben. En nog overal energie voor heb. Ik kan gewoon bijna alles nog. Wat ik voor tien jaar terug kon, lukt nog steeds. Ik zie om me heen dat het vaak wel minder wordt hè. Het is ook een manier van leven voor mij. Ik denk er niet eens meer bij na. ‘s Morgens sta ik op, doe gelijk mijn hardloopkleren aan en je kunt gaan. Heerlijk”, zegt Hannie energiek. Femke: “Ik heb vooral erg veel plezier in zwemmen. Het is natuurlijk niet altijd mijn werk geweest. Daarvoor deed ik het als hobby. Dus ja, ik haal er gewoon heel veel plezier uit en vind het prettig om fit te zijn. En het is ook fijn om niet te hoeven nadenken wát je eet”, lacht ze. Het samenzijn met haar groep en de teamsfeer zijn minstens zo belangrijk. 

Hannie heeft twee kleinzoons en twee klein­dochters. Ze is op alle vier even trots. “Femke is heel bescheiden, maar is met de estafette wél derde geworden op het WK. Echt heel knap. En toen ze 16 jaar was, had ze het Nederlands record 200 meter vlinderslag. Dat staat op haar naam. Ze is dus al heel lang bezig met sport. Het hoort gewoon helemaal bij haar leven. Net zoals bewegen bij mijn leven hoort. Het is bijzonder om dit samen te delen.”